Direct naar inhoud
Direct naar inhoud

Het verhaal van Johan de Wit

Van onzeker jongetje naar gegronde man

Johan ging naar het eerste mannenweekend van Broederschap zonder te weten wat hem daar te wachten stond. Een jaar later is hij trots op een kant van zichzelf die hij eerst niet kende.

Daarvoor

Onzeker, bescheiden, een people pleaser.

Nu

Johan omarmt zijn gevoelige kant, in zijn muziek en in nieuwe, hechte vriendschappen.

Johan lacht breeduit terwijl andere mannen hun handen op zijn schouders leggen tijdens het mannenweekend
Johan schrijft met zijn bril op in een notitieboek tijdens het mannenweekend

Waar ik stond

Ik was heel erg een people pleaser

In 2025 begon ik aan een proces: ik wilde ontdekken wat het voor mij betekent om man te zijn. Ik had de jaren daarvoor mijn leven helemaal omgegooid en wilde mezelf opnieuw leren kennen.

Ik was heel erg een people pleaser. Ik stelde me altijd bescheiden op, en er waren mannen in mijn leven die me klein hielden.

In die tijd las ik boeken over echte mannen. Man zijn ging voor mij vooral over mijn mannelijke kant. Dat ik ooit iets met mijn vrouwelijke kant zou doen, had ik nooit verwacht.


Wat me bijna tegenhield

Ik had heel veel angst voor het onbekende

Via Frans kwam ik bij Broederschap terecht. Ik ken hem al sinds mijn tienerjaren. Ik wilde al een paar keer aansluiten bij een mannencirkel van hem, maar door omstandigheden lukte dat steeds niet. Toen vroeg hij of ik mee wilde naar het eerste mannenweekend van Broederschap, in oktober 2025. Het voelde als het juiste moment.

Toch was ik bang voor het grote onbekende. Wie ga ik daar tegenkomen? Ik kende alleen Frans, en die had ik acht jaar niet gezien. Ik had al door dat hij niet meer dezelfde was als toen, en ik was zelf ook veranderd.

Ik wilde er open-minded in gaan, zonder verwachtingen. Maar vanbinnen vond ik het eng, en ik vroeg me steeds af wat ik kon verwachten.


Johan vertelt met zijn handen omhoog in de kring tijdens het mannenweekend
Johan kijkt naar beneden terwijl een andere man zijn hand op zijn schouder legt
Johan kijkt naar beneden terwijl een andere man zijn hand op zijn schouder legt

“Ik had het gevoel dat ik als een klein jongetje binnenkwam en als een man naar buiten ging.”

Johan de Wit

Wat er gebeurde

Onder mijn woede zat verdriet

Aan het begin was ik heel aftastend. Wat wordt er van mij verwacht? Hoor ik hier wel bij, tussen al die andere mannen? Hoe word ik gezien? Ik had even tijd nodig voordat ik meeging met het programma.

Het weekend ging veel over overtuigingen die je tegenhouden. Die van mij was eigenlijk: ben ik wel goed genoeg?

Tijdens een van de sessies, een dynamische meditatie, kwam er heel veel boosheid omhoog. Die boosheid ging naar de mannen die me klein hadden gehouden. Ik dacht: kom dan, kom dan, dan doe ik je wat. Ineens was er een switch. Ik werd heel verdrietig en stond huilend met mijn armen open. Ik voelde zoveel liefde voor die mannen. Ik dacht nog steeds “kom dan”, maar nu liefdevol: ik wil je een knuffel geven, want het is oké.

Ik heb dat weekend zoveel geschreeuwd dat ik geen stem meer had. Stap voor stap ging ik mezelf meer omarmen, tot ik aan het einde kon zeggen: ik ben goed genoeg. Als ik aan dat moment terugdenk, komt het woord gegrond bij me op.

Thuis had ik eerst tijd nodig om alles te laten landen. Het weekend had wel een zaadje geplant om verder te groeien als man. Op mijn werk merkte ik in de maanden erna dat ik mijn grenzen durfde aan te geven en vaker nee zei.


Johan zit ontspannen op de vloer en lacht aan het einde van het mannenweekend
Johan lacht met een pet op bij het vuur tijdens de Quest
Johan lacht met een pet op bij het vuur tijdens de Quest

Wat er nu anders is

Nu ben ik trots op mijn gevoelige kant

Na het weekend bleef ik meedoen. Een tweede weekend kon ik financieel niet opbrengen, maar een livedag was beter te behappen. In juli was ik er weer bij, tussen mannen die ik deels van het weekend kende.

Op die livedag werd een vriendschap echt. In een van de online mannencirkels had ik een man leren kennen met wie het klikte, en ons gesprek is nooit meer gestopt. Op de livedag werd de grote groep hem even te veel. Ik voelde dat ik naar hem toe moest, en hij heeft in mijn armen zitten huilen. Alsof onze vriendschap was ingewijd met een traan. Vanaf dat moment lieten we niet meer alleen onze mooie kanten zien, maar ook het rauwe. Zo’n hechte vriendschap kende ik niet, al verlangde ik er altijd naar.

In augustus deed ik de Quest: 24 uur alleen in een hangmatje midden in het bos, zonder afleiding. Ik zit vaak in mijn hoofd, dus mijn intentie was om bij m’n gevoel te komen. Mijn hoofd kwam tot rust, ik heb veel geschreven en ik had ruimte om belangrijke keuzes te maken.

Op een gegeven moment hoorde ik in de verte muziek van een festival. Op zulke festivals speelde ik vroeger zelf, en mijn oude band speelt er nog steeds. Eerst voelde ik irritatie, daarna gemis.

Pas later merkte ik wat die muziek in het bos had losgemaakt: ik kan nu met vrede terugkijken op de tijd dat ik op die festivals speelde. Dat was mijn leven toen. Met mijn muziek begin ik nu aan een heel nieuw hoofdstuk.

Een jaar na het weekend sta ik heel anders in het leven. Tijdens het weekend was ik nog vooral met mijn mannelijke kant bezig. In 2026 ontdekte ik ook mijn vrouwelijke kant. Ik ben gewoon een gevoelige vent, en daar ben ik nu trots op. Ik hou van knuffelen, en in mijn muziek zit mijn gevoelige kant. Ik kreeg mooie nieuwe vriendschappen, met mannen en met vrouwen, en ik merk dat ik beide soorten vriendschap nodig heb.

Het beeld dat de maatschappij van mannen schetst, altijd sterk zijn en je emoties wegdrukken, klopt voor geen meter. Voor mij betekent man zijn ook kwetsbaar zijn en emoties tonen, terwijl je soms ook gewoon het mannetje mag zijn. Emoties tonen vind ik nog steeds lastig. Ik zit wat dat betreft in een mooi, maar ook moeilijk proces.

Heb ik behoefte om bij mezelf in te checken, dan sluit ik aan bij een online mannencirkel. Ik heb een druk leven, dus soms sluit ik wekenlang niet aan en soms twee keer in een week. Verder ga ik de natuur in, ga ik wandelen of muziek maken, of mediteer ik een paar minuten wanneer ik dat nodig heb.



In mijn eigen woorden

Johan over zijn eerste mannenweekend

Startbeeld van de video van Johan de Wit

Het advies van Johan de Wit

Ik raad elke man aan om een weekend of een mannencirkel mee te maken. Zo kom je dichter bij jezelf. Makkelijk is dat niet altijd, maar wel heel waardevol.

Johan lacht in een groene regenjas en een pet, buiten tussen de bomen

Johan de Wit

Deed het mannenweekend, een livedag en de Quest

Jouw stap

Begin gratis in een online mannencirkel

Je zit een uur online met een kleine groep mannen en een begeleider. Je mag delen, vragen stellen of alleen luisteren. In de gratis WhatsApp-groep zie je wanneer de volgende cirkel is. Meedoen kost niets en je zit nergens aan vast.

Liever eerst even praten? Boek een gratis kennismaking.

Broederschap is geen zorgaanbieder en vervangt geen psycholoog of psychiater. Heb je klachten, ga dan naar je huisarts. Denk je aan zelfdoding, praat dan dag en nacht anoniem met 113 Zelfmoordpreventie: bel 113 of 0800-0113.

Johan staat in een oranje jas tussen de bomen tijdens de Quest en kijkt omhoog

Meer succesverhalen

Lees hoe het andere mannen verging

Elke man komt met een eigen verhaal binnen. Lees er nog een, of kijk wat deelnemers in hun reviews schrijven.